Jakob Klaesi (Jakob Kläsi, ur. 29 maja 1883 w Luchsingen, zm. 17 sierpnia 1980 w Knonau) – szwajcarski lekarz psychiatra.
Był synem kupca Petera i Apollonii z domu Böniger. Studiował medycynę na Uniwersytecie Zuryskim, Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W 1912 w Zurychu otrzymał tytuł doktora medycyny na podstawie rozprawy Über das Psychogalvanische Phänomen. Klaesi był asystentem, a później ordynatorem Kliniki Psychiatrii Uniwersytetu Zuryskiego, której dyrektorem w tym czasie był Eugen Bleuler. Od 1923 do 1926 kierował oddziałem psychiatrycznym w szpitalu w Bazylei. Następnie założył prywatną klinikę w Schloss Knonau w kantonie Zurych. W 1933 został dyrektorem Uniwersyteckiego Szpitala Psychiatrycznego w Bernie. Był członkiem korespondentem Królewskiego Kolegium Psychiatrów od roku 1936Thomas Bewley: Honorary Corresponding Members i Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina od 1943.
W 1920 roku, stosując preparaty barbituranów (Somnifen), wprowadził do psychiatrii leczenie snem przedłużonym. Był głównie psychoterapeutą, interesował się psychodynamiką.