Nibylis (Lycalopex) – rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny psowatych (Canidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.
Morfologia Długość ciała samic 48–89 cm, samców 44,5–92,5, długość ogona 11,5–49,3 cm; masa ciała samic 1,8–10 kg, samców 1,9–13,8 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1854 roku niemiecki przyrodnik Hermann Burmeister w publikacji własnego autorstwa dotyczącej systematyki brazylijskich zwierząt. Burmeister wymienił dwa gatunki – Canis azaraePodgatunek Cerdocyon thous. i Canis vetulus – nie wskazując gatunku typowego; gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Canis vetulus .
Etymologia Procyon: gr. προ pro ‘przed’; κυων kuōn, κυνος kunos ‘pies’. Gatunek typowy: Fisher wymienił trzy gatunki – Procyon annulatus (= Ursus lotor ), Procyon concolor (= Viverra cancrivora ) i Procyon gymnocercus – nie wskazując gatunku typowego. Vulpes: , vulpis ‘lis’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vulpes fulvipes . Lycalopex: lýkos ‘wilk’; αλωπηξ alōpēx, αλωπεκος alōpekos ‘lis’. Pseudalopex (Pseudolopex): gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’; αλωπηξ alōpēx, αλωπεκος alōpekos ‘lis’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Canis magellanicus (= Canis culpaeus ). Pseudolycos: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’;