Pałac w XX wieku W 1917 r. całość dóbr w Bílej Vodzie została sprzedana Józefowi i Frydzie Kutzom. W 1934 sprzedali oni pałac bogatemu wrocławskiemu kupcowi, Żydowi Maxowi Weissowi, który w obliczu faszyzacji życia i rozwoju antysemityzmu w Niemczech zdecydował się przenieść do Czechosłowacji. Po zajęciu przez Niemców Sudetenlandu w październiku 1938 r. został on zmuszony do odsprzedania Bílej Vody państwu niemieckiemu (sam wraz z żoną wyjechał do Pragi, gdzie wkrótce popełnili oboje samobójstwo)Wg strony miejscowości Bílá Voda . Ziemię i pałac nabył następnie Johannes von Welczeck jun., syn hrabiego z Wilczków, ambasadora III Rzeszy w Madrycie i następnie w Paryżu.
Podczas II wojny światowej w pałacu urządzono szpital. Pamiątką po nim jest krzyż znajdujący się w parku. W 1945 r. majątek przejęło państwo czechosłowackie. W pałacu urządzono najpierw posterunek straży granicznej, a w latach 1950–1952 dziecięce sanatorium. Po zakończeniu wojny domowej w Grecji (1949 r.) przez pewien czas przebywała w nim grupa greckich dzieci z rodzin związanych z Demokratyczną Armią Grecji. W roku szkolnym 1952/53 przekształcono sanatorium w ośrodek wypoczynkowy dla pracowników szkół wyższych, a następnie w zakład psychiatryczny, nastawiony głównie na leczenie alkoholizmu.