W 1943 został aresztowany przez władze SS w związku z nadmiernym sadyzmem, z jakim traktował więźniów. Po zdegradowaniu, w marcu 1945 Sommer został wysłany na front, gdzie w eksplozji czołgu stracił ramię i nogę. Wskutek tego poruszał się na wózku inwalidzkim.
Po zakończeniu wojny został przez władze zachodnioniemieckie początkowo uznany za niezdolnego do postawienia przed sądem ze względu na stan zdrowia. Jednak, gdy w 1956 Sommer ożenił się, został ojcem i złożył wniosek o podniesienie jego renty wojskowej, zmieniły zdanie. Jego proces miał miejsce w Bayreuth w 1958. Wobec ogromu zbrodni oskarżonego, postanowiono, iż proces obejmie jedynie mordowanie przez Sommera więźniów za pomocą śmiertelnych zastrzyków. Udowodniono mu 25 morderstw i 3 lipca 1958 skazano na dożywotnie pozbawienie wolności. W 1971 roku został przeniesiony do domu opieki prowadzonego przez diakonię w Schwarzenbrucku, gdzie zmarł.
Przypisy
Bibliografia
Informacje z procesu Martina Sommera
Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec Kategoria:Personel Buchenwaldu Kategoria:Personel Dachau Kategoria:Personel KL Sachsenhausen Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1988