Od tego zdarzenia przyjęto koniczynę za nieoficjalny symbol Irlandii.
Po chrzcie św. Patryka w V w. ważne centrum chrześcijańskie. W XII w. większą część skały przekazano kościołowi. W 1647 roku, podczas najazdu wojsk angielskich, zniszczeniu uległo wiele budynków, z których część została odrestaurowana na przełomie XIX i XX w.
Elementy kompleksu Cormac's Chapel (Kaplica Cormaca) Jest to najstarszy kościół irlandzki. Pochodzi z lat 1127–1134. W architekturze obiektu widać wyraźne wpływy kontynentalne, np. bliźniacze kwadratowe wieże, tympanony nad okazałą bramą północną. Nad tym wejściem (niegdyś głównym, obecnie zamurowanym) wyrzeźbiono bestię, łapaną przez centaura w normańskim hełmie, jednocześnie pożerającą inną bestię. Sześć rzędów filarów tworzy portyk przykryty dachem. Na zwieńczeniach łuków znajdują się ludzkie głowy, fantastyczne zwierzęta, żłobienia, woluty i kapitele. Na ścianie na wprost wejścia znajdują się potrójne arkady z dużym okrągłym oknem, będącym niegdyś źródłem światła dla całej kaplicy. W przeszłości wnętrze było pomalowane na żywe kolory, o czym świadczą ślady widoczne jeszcze nad ołtarzem i arkadami. Pod ścianą znajduje się sarkofag z XII w., w którym pochowano ponoć króla Cormaca.