Rynnica wierzbowa (Chrysomela collaris) – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny Chrysomelinae.
Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 7,5 mm, ubarwiony granatowo z żółtoczerwonymi: wierzchołkami nasadowych członów czułków, bokami przedplecza, a czasem też częściowo odnóżami. Barwa pokryw może natomiast być błękitna, ciemnozielona, czarnofioletowa bądź czarnomiedziana. Przedplecze jest u nasady wyraźnie węższe od pokryw, a jego boczne brzegi są wałeczkowato zgrubiałe i od pozostałej jego wierzchniej strony odgraniczone bruzdą, biegnącą znacznie bliżej krawędzi niż jego środka. Brzegi boczne pokryw również są wałeczkowato pogrubione, a u wierzchołków, w kątach przyszwowych opatrzone wgłębieniem. Boczne krawędzie pokryw są z tyłu nieorzęsione, a ich epipleury z tyłu silnie zwężone. Punktowanie powierzchni pokryw jest silne i gęste, a między punktami występują delikatne zmarszczki. Odnóża mają zewnętrzne krawędzie goleni na całej długości rynienkowato wgłębione. Samca charakteryzuje stosunkowo krótkie prącie z parą wgłębień na wierzchołku płytki grzbietowej.
Owad ten zasiedla torfowiska, rozlewiska, pobrzeża wód i rowów oraz skraje wilgotnych lasów i łąk. Roślinami żywicielskimi larw i owadów dorosłych są wierzby, m.in. wierzba krucha, wierzba rokita i wierzba uszata.