Wilhelm Siemieński (ur. 1887, zm. 7 maja 1922 w Krakowie) – polski arystokrata (hrabia), doktor nauk prawniczych, dyplomata, podporucznik rezerwy obserwator Cesarskiego i Królewskiego Lotnictwa.
Życiorys Na początku I wojny światowej zgłosił się jako ochotnik, wraz z ojcem i bratem, do cesarskiego i królewskiego 13 pułku ułanów (niem. k.u.k. Ulanenregiment Nr. 13) w Złoczowie. W sierpniu 1916, po ofensywie Brusiłowa, złożył podanie o przyjęcie do c. i k. lotnictwa. Został skierowany na kurs obserwatorów lotniczych w Wiener Neustadt, który ukończył w listopadzie 1916. W połowie listopada otrzymał przydział do 35 Kompanii Lotniczej (niem. Fliegerkompagnie 35), w stopniu podporucznika obserwatora rezerwy (niem. Leutnant in der Reserve).
11 lutego 1917 w godzinach południowych wystartował do swojego drugiego lotu bojowego z lotniska St. Veit (obecnie Podnanos w Słowenii). Samolot Hansa-Brandenburg C.I (Ph) 27.74 pilotował kapral Ludwig Fleck. Zadaniem załogi było dalekie rozpoznanie tyłów przeciwnika. Dla pilota był to pierwszy samodzielny lot bojowy. Mijając miasto Udine, załoga zostaje zaatakowana przez 5 włoskich myśliwców typu Nieuport 11, za sterami których zasiadają por. pil. Francesco Baracca, por. pil. Fulco Ruffo di Calabria, pchor. pil. Antonio Pagliari, sierż. pil. Giulio Poli i sierż. pil.