Odznaczenie to jest o tyle wyjątkowym, że nigdy nie było przyznawane wziętemu do niewoli pilotowi, który wykonał zaledwie jeden lot bojowy i osiągnął jedno zwycięstwo powietrzne.
Naocznym świadkiem owej walki był ponoć sam król Wiktor Emanuel III. W krótkim czasie zwycięzca, Francesco Baracca, został awansowany poza kolejnością do stopnia kapitana (Capitano), otrzymał Srebrny Medal za Męstwo Wojskowe (Medaglia d'argento al Valor Militare) oraz znaczną nagrodę pieniężną (nagroda została przekazana przez Baraccę na rzecz Czerwonego Krzyża).
W czerwcu 1917, po kilku operacjach we włoskim lazarecie, został zakwalifikowany jako inwalida wojenny do wymiany poprzez Czerwony Krzyż. Tuż przed transportem do Szwajcarii odwiedzili go w szpitalu jego niedawni zwycięzcy – Ruffo di Calabria i Baracca. Otrzymał od nich na pamiątkę kawałek złamanego śmigła swojego Brandenburga z następującą inskrypcją: Il Capitano Baracca ed il Tenete Ruffo di Calabria al valoroso Tenete Siemienski.
W trakcie służby w lotnictwie austro-węgierskim wykonał 2 loty bojowe. Odniósł 1 zwycięstwo powietrzne. Ukończył wojnę w stopniu podporucznika rezerwy (Leutnant in der Reserve).