Arnold Strippel (ur. 2 czerwca 1911 w Unshausen, zm. 1 maja 1994 we Frankfurcie nad Menem) – zbrodniarz hitlerowski, jeden z funkcjonariuszy SS pełniących służbę w obozach koncentracyjnych i SS-Obersturmführer.
W 1934 rozpoczął swoją karierę obozową w Sachsenburgu. W 1937 został przeniesiony do Buchenwaldu, gdzie po krótkim czasie objął stanowisko oficera raportowego (Rapportführera). Strippel był w Buchenwaldzie prawdziwym postrachem więźniów. Uczestniczył między innymi 9 listopada 1939 w rozstrzelaniu 21 więźniów żydowskich w odwecie za nieudany zamach na Hitlera, który miał miejsce dzień wcześniej w Monachium. Od marca do października 1941 był Stabscharführerem (pisarzem sztabowym) w Natzweiler-Struthof.
W październiku 1941 Strippel został skierowany do obozu na Majdanku, gdzie był zastępcą kierownika obozu (Schutzhaftlagerführera) Antona Thumanna. Brał tu udział w licznych egzekucjach więźniów i jeńców radzieckich. Jego ulubionymi sposobami tortur były: bicie za pomocą pałki czy bicza więźniów rozciągniętych na specjalnym koźle oraz wieszanie ich za nadgarstki na gałęziach drzew. Po krótkim pobycie w obozie Ravensbrück, w czerwcu 1943 Strippel został komendantem obozu pracy (Zwangsarbeiterlager) w Peenemünde (KZ-Arbeitslager Karlshagen II - Raketen-Serienproduktion).