Taki rząd wiązań ustalono dla cząsteczek Mo2 i W2 w fazie gazowej.
Delokalizacja wiązań Wiele wiązań wielokrotnych jest zdelokalizowanych, to znaczy tworzące je elektrony są uwspólniane przez więcej niż dwa atomy. Delokalizacja ta może przybierać albo formę rezonansu chemicznego, jak ma to miejsce w związkach aromatycznych, albo formę pasm orbitalowych, występujących zwłaszcza w kryształach metali (tzw. wiązanie metaliczne), ale również w niektórych rodzajach polimerów oraz sprzężonych dienów. Występowanie pasm zdelokalizowanych orbitali umożliwia powstanie pasm przewodnictwa, które nadają materiałom cechy przewodników elektrycznych.
Podział wiązań ze względu na ich naturę Podział wiązań ze względu na ich naturę wynika z odpowiedzi na pytanie, które w uproszczeniu brzmi: Gdzie znajdują się elektrony uwspólniane w ramach tych wiązań? Podział ten jest bardzo nieostry, często dyskusyjny w przypadku wielu związków chemicznych i silnie zależy od przyjętych kryteriów, które są również często dyskutowane i powoli ewoluują. Dokładną naturę wiązań bada się złożonymi metodami fizykochemicznymi, którymi są na przykład rentgenografia strukturalna, EPR, NMR, umożliwiającymi tworzenie „map” gęstości elektronowej występującej wokół jąder atomów tworzących związki chemiczne.