thumb|200px|flaga narodowa Wotów Wotowie – grupa etniczna zamieszkująca Ingrię na pograniczu rosyjsko-estońskim, na zachód i południowy zachód od Petersburga, nieopodal i na wschód od granicznego miasta Narwa. Posługiwali się wymierającym już dziś językiem wotyckim (jest to język ugrofiński z grupy bałto-fińskiej), w którym sami siebie określają jako vadjalain (l.mn.: vadjalaizõt).
Spis powszechny w Rosji w roku 2002 zarejestrował 73 Wotów. W 2020 roku liczba ta wzrosła do 99. Spis w Estonii z roku 2000 podaje 9 Wotów mieszkających na terenie kraju, jednak w 2011 było ich 4.. Wotowie zamieszkują głównie wsie Joenperä, Luuditsa oraz Liivankylä.
Historia Wotowie są najstarszą ludnością, zamieszkującą dzisiejszą Ingrię na południe od Newy. Są potomkami plemion ugrofińskich, które osiedliły się na tych ziemiach po zakończeniu ostatniej epoki lodowcowej. Pierwsze wzmianki o nich pochodzą z IX wieku. Przypuszcza się, że Czudowie z kroniki Nestora, od których nazwę wzięło m.in. jezioro Czudzkie, to właśnie Wotowie, choć inni łączą ich z ludem Seto. Inne wystąpienia nazwy w dawnych źródłach to m.in. pagani watlandiae (poganie z ziem Wotów) w XIII-wiecznej bulli papieskiej czy będąca w powszechnym użyciu w XV w.