Pierwsze testowe torpedy tego typu wyprodukowano w 1955 roku, podjęta potem produkcja seryjna doprowadziła do powstania ponad 3 300 sztuk tej broni, która weszła do użytku operacyjnego w 1960 roku. MOD 0, 3 MOD 1, 2 Długość 11 stóp 3 cale 13 stóp 5 cali Średnica 19 cali (480 mm) 19 cali (480 mm) Waga 1430 funtów (648,6 kg) 1690 funtów (766,57 kg) Materiał wybuchowy 330 funtów (150 kg) HBX 330 funtów HBX Napęd silnik elektryczny silnik elektryczny Prędkość utajniona utajniona Zasięg 9.500 jardów (8.689 m) / 23.000 jardów (21.031 m) 9.500 jardów Naprowadzanie akustyczne: pasywne, aktywne przewodowe
Mark 37 była odpalana z okrętu podwodnego na wcześniej zaprogramowany, kontrolowany przez żyroskop prosty kurs w kierunku przewidywanego punktu przechwycenia celu. Po przepłynięciu zaprogramowanego dystansu, torpeda rozpoczynała pasywno-akustyczne poszukiwanie celu z użyciem wzoru poszukiwań po torze "wężowatym" bądź okrągłym. Po wykryciu celu Mk.37 naprowadzała się na niego przy użyciu sonaru pasywnego do momentu, aż siła dźwięku odbieranego przez sonar pasywny torpedy osiągała poziom, oznaczający odległość od celu