Został przydzielony do 71 dywizjonu artylerii lekkiej.
7 września III dywizjon wraz z 5 baterią dotarł do lasu na północ od Głowna, następnie z napotkanym batalionem III/144 pułku piechoty pomaszerował nocą 7/8 września do lasu Zwierzyniec koło Skierniewic. Kolejnej nocy osiągnięto okolice Żyrardowa. Z powodu na ataki lotnictwa niemieckiego i działania dywersantów, od III dywizjonu odłączyła się 8 bateria haubic. Bateria dotarła do Warszawy, skąd została skierowana do Góry Kalwarii, a następnie do Garwolina. W rejonie Garwolina była kilkakrotnie bombardowana, poniosła straty osobowe i w sprzęcie. Po dojechaniu do Lublina, otrzymała polecenie marszu do Włodzimierza Wołyńskiego, a po zmianie rozkazu do Kowla. 19 września po dotarciu w okolice Kowla wsparła przypadkowo spotkany oddział piechoty w walce z oddziałem sowieckim. Po walce 8 bateria odskoczyła do Małoryty na północny zachód od Chełma Lubelskiego. Podczas dalszego marszu 8 bateria napotkała dowódcę 10 pal ppłk. Kossarka i wraz z nim maszerowała ku Warszawie. 1 października we wsi Borki koło Dęblina, na wiadomość o kapitulacji Warszawy pozostałość baterii zakopała broń i amunicję, konie rozdano okolicznej ludności, a baterię ppłk. Kossarek rozwiązał. III dywizjon kpt. Juliusza Czecha w składzie 5 i 9 baterii wraz ze zgrupowaniem 144 pp rez.