III/54 pal zakończył działania wraz kapitulacją Warszawy.
Działania i walki dowództwa 54 pal i I/54 pal Grupa dowódcy 54 pal ppłk. Zygmunta Kapsy maszerowała po zatłoczonych drogach uciekinierami cywilnymi, taborami i rozbitymi jednostkami obu armii. Grupa 54 pal była atakowana przez lotnictwo niemieckie. Chaos spowodowany bombardowaniem I/54 pal w rejonie Grodziska Mazowieckiego nocą 8/9 września spowodował oddzielenie się 3 baterii armat. 3/54 pal samodzielnie dotarła do Warszawy 10 września. 9 września o świcie maszerująca grupa 54 pal zatrzymała się w ogrodach przy stacji kolejowej w Piasecznie na dzienny postój, dołączył do niej pododdział wartowniczy. Podczas dalszego marszu po zmroku 9 września w Piasecznie, 54 pal natknął się na niemiecki dywizjon przeciwlotniczy, w wyniku wymiany ognia I/54 pal stracił trzy armaty. Po oderwaniu się od niemieckiego dywizjonu, 10 września dotarł do Warszawy. Dowództwo 54 pal w trakcie wieczornej walki w Piasecznie oddzieliło się od I dywizjonu. Podczas dalszego marszu w kierunku przeprawy w Świdrach Małych dowództwo 54 pal dostało się do niemieckiej niewoli 1 Dywizji Pancernej w Górze Kalwarii. Z Warszawy dywizjon I/54 pal pomaszerował do Rembertowa. Tam po wypoczynku i reorganizacji został dołączony do Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. bryg. Władysława Andersa.