55 pułk artylerii lekkiej (55 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP, nieistniejący podczas pokoju.
Organizacja i formowanie pułku Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w pierwszych dniach września 1939 roku, w II rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostkami mobilizującymi były: 6 pułk artylerii lekkiej w Krakowie (dla dowództwa pułku i I dywizjonu) i 2 pułk artylerii lekkiej Legionów w Kielcach (dla II i III dywizjonu). Pułk miał być organiczną jednostką artylerii 45 Dywizji Piechoty (rezerwowej). Dnia 31 sierpnia 1939 roku przystąpiono do przyspieszonej mobilizacji jednostek I i II rzutu z mobilizacji powszechnej. 2 września 1939 roku przystąpiono do mobilizacji w garnizonie Kielce baterii dla dywizjonów 55 pal. Organizatorem i dowódcą pozostałości 2 pal Leg. odpowiedzialnym za zmobilizowanie planowanych jednostek był mjr Józef Porębny (pokojowy II zastępca dowódcy 2 pal Leg.). Z uwagi na przyspieszenie mobilizacji do Kielc nie dotarli jeszcze wszyscy oficerowie i szeregowi rezerwy, nie wystawiono lub wystawiono z opóźnieniem komisje poboru koni.