Wieczerza w Emmaus – pierwszy obraz w tej tematyce autorstwa barokowego malarza włoskiego Caravaggia pochodzący z 1601 roku.
Historia i opis obrazu Obraz został namalowany w 1601 roku na zlecenie mecenasa malarza Ciriaca Mattei (1542–1614). Z kolekcji Mattei dzieło trafiło w posiadanie kardynała Scipione Borghese, pozostając w kolekcji Borghese w Rzymie do początku XIX wieku. Do londyńskiej galerii obraz nabyto w 1839 roku.
Tematem przewodnim jest epizod z Ewangelii św. Łukasza (24, 13-32) opowiadający o dwóch uczniach Jezusa idących do wsi Emaus w pobliżu Jerozolimy i ich spotkaniu oraz prowadzonej podczas drogi długiej rozmowy z nieznajomym; rozmowa dotyczyła ostatnich wydarzeń, jakie zaszły w Jerozolimie, a więc męki i śmierci Jezusa oraz niewyjaśnionego zniknięcia jego ciała. Spotkanie zakończyło się wspólną wieczerzą, podczas której pielgrzymi rozpoznali w nieznajomym postać Jezusa, gdy ten błogosławił spożywany pokarm. Caravaggio scenę tę uchwycił z wielkim naturalizmem łącząc ją jednocześnie ze sceną Ostatniej Wieczerzy i ustanowienia sakramentu Eucharystii. Za swoje dzieło otrzymał wynagrodzenie 150 skudów.