Choroba ze Škrljeva, znana pod wieloma innymi nazwami – jedna z krętkowic endemicznych (niewenerycznych), takich jak bejel, pinta czy malinica, wywoływana przez Treponema pallidum endemicum. Objawiała się podobnie jak kiła. Pojawiła się w Chorwacji pod koniec XVIII w., a opisano ją po raz pierwszy w 1790 w wiosce Škrljevo, gdzie znana była jako choroba z Rijeki, choroba z Fiume, albo choroba z Grobnika. Zanim poznano właściwą etiologię schorzenia, utożsamiano je z trądem, gnilcem, świerzbem i innymi chorobami. Endemia choroby w regionie Rijeki miała ścisły związek z warunkami socjoekonomicznymi tamtejszej ludności w tym czasie.
Historia Nazwę morbus Škrljevo nadał lekarz Giovanni Battista Cambieri (1754-1838) w 1809Cambieri GB. Malattia di Scherljevo. Giorn Med Prat 1812;2:167-94.. Późniejsi autorzy używali nazwy Cambieriego w różnych transliteracjach (morbus de Scharlievo, Scarlievo, Skriljevo), a także innych określeń: mal de Fiume, morbus Fluminensis, choroba Rijeka, od pobliskiej miejscowości Rijeka (Flume), czy morbus Grobnicensis (od miejscowości Grobnik)Lagneau LV. Traite Pratique des Maladies Syphilitiques. Bruksela: CJ Mat et H Remy, 1828:374-7., a nawet morbus CroaticumGiacich AF. Sullo Skrilievo. Padwa: P Prosperini, 1862:7-31..