thumb|400px|Apartamentowce w Bristolu Condo (od condominium – z „współ-”, „panowanie”) – system własności nieruchomości, w którym osoby prywatne są właścicielami poszczególnych lokali w budynku oraz udziału we własności części wspólnych, takich jak korytarze, windy czy przynależne tereny zielone.
W Polsce określenie to jest stosowane w odniesieniu do systemu condohotel, stanowiącego adaptację modelu condominium do rynku hotelowego.
Klasyczne condominium System condominium jako forma własności lokalu mieszkalnego był znany już w starożytnym Babilonie, Egipcie i Grecji, gdzie służył osobom, których nie było stać na kupno własnego domu. Ponownie zyskał popularność w Europie Zachodniej po II wojnie światowej jako odpowiedź na zwiększone zapotrzebowanie na mieszkania i konieczność poszukiwania bardziej ekonomicznych rozwiązań. Jednak najbardziej dynamiczny rozwój condo nastąpił w Stanach Zjednoczonych, gdzie stanowi alternatywę dla dominującego modelu, w którym cały budynek ma jednego właściciela, a poszczególne mieszkania są wynajmowane.
W modelu condominium właściciel mieszkania jest jednocześnie współwłaścicielem części wspólnych nieruchomości, ma prawo do współdecydowania o jej zarządzaniu i obowiązek uiszczania opłaty administracyjnej przeznaczonej m.in.