Przywódca PZPR (od 1948 jako sekretarz generalny, a od 17 marca 1954 I sekretarz KC), prezes Rady Ministrów w latach 1952–1954, poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy i na Sejm PRL I kadencji, członek Komisji Wojskowej Biura Politycznego KC PZPR nadzorującej Ludowe Wojsko Polskie od maja 1949Sławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943–1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 73., współpracownik NKWD„Przed wojną Bolesław Bierut nie był żadnym przywódcą KPP i był całkowicie nieznany w jej szeregach. Wtedy Bierut był tylko płatnym agentem NKWD. W nagrodę za wiernopoddańczą służbę Stalinowi i NKWD Rosja Sowiecka mianowała Bolesława Bieruta sowieckim wielkorządcą Polski. Porozmawiajmy ze sobą szczerze, towarzyszu Tomaszu. Nad spreparowaniem waszego życiorysu pracowała w Komitecie Centralnym cała komisja pod przewodnictwem Kowalczyka. Aby w jakiś sposób z brudnego i małego agenta wywiadu NKWD zrobić działacza partyjnego. Trudno was było odszukać wśród działaczy komunistycznych, bo pracowaliście całe życie na odcinku wywiadu NKWD.” Zbigniew Błażyński, Mówi Józef Światło. Za kulisami bezpieki i partii, 1940–1955, Wydanie III (z erratami i uzupełnieniami), Londyn 1986, Wyd. Polska Fundacja Kulturalna, ISBN 0-85065-180-8, s. 27–28. Por. również całość ss 27-36 i uwagi rozproszone w książce..