Enoch Heinrich Kisch (ur. 6 maja 1841 w Pradze, zm. 24 sierpnia 1918 w Marienbadzie) – austriacki lekarz balneolog żydowskiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu w Pradze. Jego brat Alexander Kisch (1848–1917) był rabinem w Pradze.
Życiorys Kisch studiował w Pradze, w 1862 został doktorem medycyny. Od 1863 pracował jako lekarz uzdrowiskowy w Marienbadzie. W 1867 został docentem prywatnym, a w 1884 profesorem nadzwyczajnym balneoterapii na Uniwersytecie w Pradze. Zajmował się również ginekologią. Wysunął tezę, że stosunek przerywany może wywołać u kobiet neurastenię i problemy z sercem, odradzając stosowanie tej metody antykoncepcji. Od 1868 roku wydawał czasopismo „Allgemeine balneologische Zeitung”, później wychodzące pod tytułem „Jahrbücher für Balneologie”.
Wybrane prace Badeärztliche Briefe an die kurgäste Marienbads. (1865) Über den Einfluss der Fettleibigkeit auf die weiblichen Sexualorgane. Prag, 1873 Das climacterische Alter der Frauen. Erlangen 1874 Die Sterilität des Weibes. Wien: Urban & Schwarzenberg, 1886 Uterus und Herz (1898) Die Lipomatosis universalis (1888) Handbuch der allgemeinen und speciellen Balneotherapie. Wien Grundriss der klinischen Balneotherapie (1897) Klimatotherapie.