Lipman Halpern (hebr. ליפמן היילפרין, ur. 10 grudnia 1902 w Białymstoku, zm. 26 września 1968 w Jerozolimie) – niemiecko-izraelski lekarz neurolog, neuropatolog, psychiatra, działacz syjonistyczny. Brat historyka Israela Halperna (1910–1971)Encyclopaedia Judaica vol. 8 s. 285.
Życiorys Studiował medycynę na Uniwersytecie w Królewcu, studia ukończył w 1928 roku. Następnie był asystentem w Klinice Psychiatrycznej w Królewcu, później w Klinice Psychiatrycznej w Berlinie i Instytucie Badań Mózgu w Zurychu. W 1934 roku wyemigrował do Palestyny. Jeden z założycieli szpitala Hadassah w Jerozolimie. W 1936 roku przeprowadził census psychicznie chorych Żydów w Palestynie. Był dyrektorem Szkoły Medycznej Hebrajskiego Uniwersytetu Hadassah w Jerozolimie. Był pierwszym laureatem Nagrody Izraela w dziedzinie medycyny w 1953 roku.
Jego córką jest lekarka Rachel Halpern-Feinsod.
Dorobek naukowy Halpern był autorem wielu prac w języku hebrajskim, angielskim, niemieckim i francuskim. Zajmował się m.in. chorobą Wilsona, stwardnieniem rozsianym i paraliżem postępującym, a także klasyfikacją padaczek. W 1945 roku wprowadził do medycyny termin makrostereoagnozjiHalpern L. Macrostereognosia. An unusual phenomenon in a case of thalamic syndrome. Journal of Nervous and Mental Disease 102, ss.