Bitwa pod Guinegate – starcie zbrojne, które miało miejsce 16 sierpnia 1513 we francuskiej Pikardii podczas wojen włoskich. W wyniku bitwy cesarz Maksymilian I oraz król Henryk VIII pokonali wojska francuskie dowodzone przez Ludwika I księcia Longueville. Starcie to nazywane jest w historii także "drugą bitwą o ostrogi".
Tło konfliktu W roku 1509 Ludwik XII podjął próbę rozbicia zawiązanej w Wenecji Ligi Cambrai. Król osobiście dowodził armią, pokonując Wenecjan m.in. w bitwie pod Agnadello. W jakiś czas później papież Juliusz II zawiązał w roku 1511 antyfrancuską Ligę Świętą wraz z Hiszpanią oraz Szwajcarią. W bitwie pod Rawenną w roku 1512 Francuzi dowodzeni przez Gastona de Foix pokonali jednak Hiszpanów, osłabiając siły weneckie. W tej sytuacji na arenę wkroczył rzymsko-niemiecki cesarz Maksymilian I oraz król Anglii Henryk VIII, którzy przyłączyli się do Ligi. Powodem uczestnictwa Henryka VIII było małżeństwo z Katarzyną Aragońską, córką króla hiszpańskiego Ferdynanda. Zawierając pakt ze swoim teściem, Henryk liczył na odzyskanie Normandii, Guyenne, Anjou oraz Maine i włączenie ich do lenna angielskiego.