Po utracie posady borykał się z coraz większymi problemami finansowymi, spowodowanymi izolacją, na jaką skazały go ówczesne władze PRL.

Zmarł nagle na zawał serca 11 stycznia 1951 w Milanówku.

Dorobek literacki 1905 – artykuł Pamięci Cypriana Norwida, lwowski „Tydzień” 1919 – redaktor naczelny czasopisma „Rewia” do 1932 – współpraca z tygodnikiem „Świat” 1933–1939 – współpraca z PR (felietony i recenzje literackie) w czasie powstania warszawskiego – współpraca z czasopismami „Rzeczpospolita Polska” i „Dzień Warszawy” 1945–1947 – zastępca kierownika działu literackiego w „Gazecie Ludowej” 1946 – recenzje w „Tygodniku Warszawskim” 1949–1950 – współpraca z działem literackim „Rzeczpospolitej”

Był też redaktorem czasopism: „Wieś ilustrowana”, „Życie Polskie”. Współtworzył „Powrót taty: ulotne pismo satyryczne”, Warszawa, w lutym 1917Cyfrowa Biblioteka Narodowa. Był także autorem baśni: Diabli-tanecznicy, Diabelska gra, Anioł i ksiądz, Leniwa dziewczyna, Trzy rady i wydał powieść Gracz (1919). Napisał też Rok wojny w Warszawie (1915) oraz dzieło o Kresach Egzotyczna Polska. Z Myśliwskiej włóczęgi (Warszawa 1931).

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (29 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Przypisy