Karol Eugeniusz Lewakowski (ur. 28 marca 1836 w koło Lwowa, zm. 13 listopada 1912 w Rapperswilu) – adwokat, powstaniec styczniowy, przedsiębiorca, polityk demokratyczny i współtwórca polskiego ruchu ludowego,
Życiorys W 1855 ukończył gimnazjum we Lwowie. Następnie do 1862 studiował prawo na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, uzyskując tytuł doktora. Jako student praktykował w kancelarii prawnej we Lwowie należącej do adwokata i działacza liberalnego Maurycego Kabata.
W okresie przedpowstaniowym należał do tzw. Czerwonej Lawy, kierowanej przez Jana Dobrzańskiego, związanej z „czerwonymi” w Królestwie. Po wybuchu powstania styczniowego wziął w nim udziałKarol Lewakowski, „Kurier Lwowski” z 14 listopada 1912 (nr 524), s. 1.. Początkowo należał do Komisji Ekspedycyjnej we Lwowie zaopatrującej w broń oddziały powstańcze. Od marca 1863 służył w oddziale Leona Czechowskiego, a po jego rozbiciu przedostał się do Galicji. Po sformowaniu oddziału Marcina Borelowskiego i Jana Żalplachty-Zapałowicza wyprawił się ponownie z nimi do KrólestwaLewakowski Karol Eugeniusz, [w:] Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego, Warszawa 1989, s. 231.. W końcu czerwca 1863 na polecenie generała Józefa Wysockiego udał się do Mołdawii, gdzie był przedstawicielem (komisarzem) Rządu Narodowego.