W Locationes mansorum desertorum znajdują się zapisy przede wszystkim dotyczące kontraktów zawieranych z nowymi osadnikami oraz umowy zawierane pomiędzy poszczególnymi chłopami, dotyczące np. zamiany gospodarstw. Mikołaj Kopernik dokonał łącznie 66 zapisów, z których 37 dotyczy oddania ziemi w ręce nowych użytkowników. Wraz z ziemią chłopom był przekazywany żywy inwentarz (woły, konie, bydło, świnie) oraz narzędzia rolnicze, a czasem także zboże do zasiewów. Ponadto administrator udzielał tzw. wolnizny – okresowo zwalniał osadnika od płacenia dorocznego czynszu oraz od powinności służebnych, tj. szarwarków; zazwyczaj wolnizna wynosiła 3 do 4 lat.
Zapisy w Locationes mansorum desertorum dokonywane przez Kopernika są skrupulatne. Przykłady: Pluski – sołtys Andrzej sprzedawszy sołectwo Bartoszowi objął 2 łany, Naglady – Marcin Voyteg objął 4 łany, które mu odstąpił Jerzy Voyteg bez wolnizny, Gryźliny – Stanisław objął 3 łany, z których zbiegł przed pięciu laty Cranzel. Dałem mu 1 konia, 1 byczka i ćwierć zasiewów tegorocznych ze zwolnieniem od najbliższego czynszu oraz służebności na ten i przyszły rok.