Z tego powodu próbowano zastąpić TAFIOSA-M sygnalizatorem TAFIOS opracowywanym przez Radwar.Później ta wersja otrzymała nazwę TAFIOS-B
W 2004 roku, w oparciu o dokumentację udostępnioną przez MON, prace nad wdrożeniem Tafiosa do produkcji podjęło CNPEP Radwar, jednakże do marca 2007 roku bez efektu. To właśnie TAFIOS Radwaru zamontowany w miejsce oryginału nie przeszedł prób na czołgu i dlatego w marcu 2007 roku w obliczu zagrożenia kontraktu malezyjskiego grupa konstruktorów, którzy pracowali nad Tafiosem od 1997 roku, utworzyła spółkę celową pod firmą Zakład Badawczo Innowacyjny Sp. z o.o. Wynajęci przez Bumar od ZBI specjaliści mieli za zadanie na bazie swojej wiedzy umożliwić Radwarowi wyprodukowanie partii pilotażowej TAFIOSA-M pod potrzeby kontraktu malezyjskiego i uruchomienie produkcji seryjnej na potrzeby MON oraz stworzyć całą niezbędną dokumentację. W końcu 2007 roku 6 sztuk TAFIOSÓW-M zostało zamontowanych na czołgach i przeszło próby odbiorcze w Malezji. Zamawiający odebrał bez zastrzeżeń systemy TAFIOS-M i PANDORA-M i zapłacił za nie Bumarowi. Kolejnych 15 TAFIOSÓW-M przeszło wstępne odbiory na pojazdach w Polsce i zostało wysłanych do Malezji. W lipcu 2008 r. wygasł kontrakt Bumaru z ZBI.