thumb|Karol I Grimaldi Karol I Grimaldi (zm. między kwietniem a wrześniem 1357) – senior Monako od 1338, Menton od 1346, Roquebrune od 1355. Syn Rainiera I Grimaldiego (zm. 1293) i jego pierwszej żony Salvaticcy del Carretto.
9 lipca 1338 r. Karol odkupił ziemię na Skale Monako od Genueńczyka Niccolò Spinoli, dzięki czemu został seniorem Monako. Posiadał fortecę i kilku wąskich rzędów domów zamieszkanych przez około dwustu mieszkańców. 12 maja 1341 r. nabył jeszcze tereny na zachód, razem z Cap d’Ail. Zyskał przyjaźń Roberta I Mądrego, króla Neapolu, dzięki czemu miał spokój od gibelinów genueńskich. Respektował zwolnienie Monakijczyków od podatków. Dochody zapewnił sobie dzięki wprowadzeniu „prawa morskiego”, które polegało na uiszczaniu opłaty w wysokości 2% wartości towarów przewożonych na statkach przepływających w zasięgu wzroku z twierdzy. Karol ufortyfikował fort, wybudował arsenał oraz zapewnił sobie żołnierzy najemnych z Prowansji oraz Francji. Uniezależnił się od Genui ogłaszając się „seniorem Monako” w 1342 r.