Helios Gómez-Rodríguez (ur. 1905 w Sewilli, zm. 1956 w Barcelonie) – malarz, poeta, przedstawiciel iberyjskiego środowiska grafików pierwszej połowy XX wieku, pierwszy prezydent założonego w 1936 roku w Barcelonie Związku Zawodowego Grafików Katalonii.
Życiorys Urodził się w Sevilli, w starej romskiej rodzinie, pochodzącej z wiejskiego proletariatu i do samej śmierci obnosił się ze swą romską i andaluzyjską tożsamością. Okres młodości w latach 20. i 30. XX w. spędził najpierw w dwóch wielkich centrach iberyjskiego anarchizmu: Sevilli i Barcelonie, gdzie dojrzewała jego polityczna świadomość, a potem pośród awangardy europejskiej wygnańców w Paryżu, Brukseli, Amsterdamie, Berlinie, Wiedniu, Moskwie i Leningradzie. Już jako nastolatek, pracując w charakterze robotnika dekoratora ceramiki w jednej z licznych fabryk sewilskich, włączył się w świat polityki będący w jego czasach wielka nadzieją proletariatu. Będąc wówczas studentem Zawodowej Szkoły Artystycznej, działał jednocześnie w CNT – Narodowym Związku Robotników (Confederación Nacional del Trabajo - organizacji zawodowej założonej w październiku 1910 przez przedstawicieli grup wolnościowych, zebranych na kongresie w Sewilli). Od tej pory osią jego walki staje się grafika, w którą angażuje się publikując swe prace w prasie i organach lewicowych.