W Płowdiwie utrzymywał bliskie kontakty z innymi uczniami pochodzącymi z Macedonii, m.in. z Perem Toszewem, późniejszym rewolucjonistą, oraz Nikołem Genadijewem, przyszłym ministrem Bułgarii. Wkrótce zawarł również znajomość z Zacharijem Stojanowem, uczestnikiem powstania kwietniowego i członkiem Bułgarskiego Tajnego Centralnego Komitetu Rewolucyjnego, zajmującego się przygotowaniem do zjednoczenia Rumelii Wschodniej z Księstwem Bułgarii. 14 września 1885 Lapczew podjął się tajnej misji przydzielonej mu przez komitet, jednak w drodze do Panagjuriszte został aresztowany i wtrącony do więzienia. Wolność odzyskał 18 września, po zamachu stanu zorganizowanym przez zwolenników zjednoczenia. Wkrótce po wybuchu wojny serbsko-bułgarskiej, 14 listopada tego samego roku, wraz z grupą przyjaciół z gimnazjum wstąpił do Pierwszego Pułku Ochotniczego. Stosownie do rozkazu wydanego przez księcia Aleksandra I, jego pułk zabezpieczał tyły armii i nie wziął bezpośredniego udziału w bitwach. Po dotarciu do Pirotu w grudniu został zdemobilizowany i powrócił do Płowdiwu.