Jan Ziemianin (ur. 19 maja 1962 w Mszanie Dolnej) – biathlonista polski, brązowy medalista mistrzostw świata.
Kariera W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 8 stycznia 1987 roku w Borowcu, zajmując 29. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze pucharowe punkty (do sezonu 2000/2001 punktowało jedynie 25. najlepszych zawodników) zdobył 9 lutego 1991 roku w Lahti, kiedy zajął 25. miejsce w sprincie. Nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów tego cyklu, najwyższą lokatę wywalczył 4 marca 1993 roku w Lillehammer, kończąc rywalizację w biegu indywidualnym na jedenastej pozycji.
Reprezentował w ciągu kariery barwy trzech klubów – SKS Turbacz Mszana Dolna (1984-1989), NGKS Dynamit Chorzów (1990-1993) i WKS Zakopane (1994-1999). Uczestniczył w ZIO 1992, ZIO 1994 i ZIO 1998, podczas ostatniej z tych imprez był chorążym polskiej reprezentacji. Największym sukcesem na arenie międzynarodowej był brązowy medal w drużynie na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku, wraz z Tomaszem Sikorą, Wojciechem Kozubem i Wiesławem Ziemianinem (młodszym bratem). Był też między innymi piąty w tej samej konkurencji na mistrzostwach świata w Pokljuce/Hochfilzen rok później.