Zostali oni osadzeni w obozie dla internowanych w Latrun (przebywali w nim do początku lipca 1946). Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 droga łącząca kibuc z Jerozolimą została zablokowana przez arabskie milicje, i fabryka potasu zawiesiła swoją działalność. Jedyna komunikacja była utrzymywana przez lekkie samoloty. Podczas wojny o niepodległość w dniu 15 maja siły jordańskiego Legionu Arabskiego przeszły przez most Allenby’ego i wkroczyły w obszar położony wokół miasta Jerycho. Mieszkańcy kibucu prowadzili negocjacje z jordańskimi dowódcami, usiłując uzyskać ich zgodę na zachowanie neutralności tego regionu. Gdy zakończyły się one niepowodzeniem, w dniu 20 maja przeprowadzono ewakuację mieszkańców kibucu. Przewieziono ich barkami na południowe wybrzeże Morza Martwego. Jordańscy żołnierze i arabscy ochotnicy zajęli, oraz całkowicie zniszczyli kibuc. Znaleźli oni schronienie w kibucu Szefajim, ale później podzielili się na dwie grupy i w 1949 założyli kibuce Geszer ha-Ziw oraz Kabri w Zachodniej Galilei.