Po powrocie Partii Liberalnej do władzy w 1892 r. Buxton został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kolonii. Pozostał na tym stanowisku do wyborczej porażki liberałów w 1895 r. W 1905 r. objął stanowisko poczmistrza generalnego. Na tym stanowisku obniżył ceny wysyłania listów do Stanów Zjednoczonych oraz wprowadził zniżki na znaczki pocztowe dla niewidomych. W 1910 r. objął stanowisko przewodniczącego Zarządu Handlu. W 1912 r. złożył wniosek o powołanie komisji do zbadania przyczyn zatonięcia RMS Titanic. Komisja powstała, a na jej czele stanął lord Mersey.
W lutym 1914 r. Buxton otrzymał nominację na stanowisko gubernatora generalnego Związku Południowej Afryki. W maju tego roku otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Buxton. Po wybuchu I wojny światowej Buxton musiał zmierzyć się z niezadowoleniem części Afrykanerów, które przybrało nawet formę otwartego buntu, który jednak został szybko stłumiony przez wojska rządowe. Buxton ściśle współpracował z premierem Związku Louisem Bothą. Gubernator wiele podróżował po dominium. Udało mu się uzyskać sympatię mieszkańców. W 1920 r. odszedł na emeryturę i powrócił do Anglii. W latach 1920–1933 był prezesem Towarzystwa Afrykańskiego.