Loreburn nie podzielał tej ideologii i jego nominacja miała stanowić przeciwwagę dla liberalnych imperialistów.
Kiedy Asquith został w 1908 r. premierem, a do grona imperialistów dołączył nowy kanclerz skarbu David Lloyd George, nasiliły się konflikty między Loreburnem a Haldane’em, Greyem, Asquithem i Lloydem George’em. W 1911 r. doszło do otwartego konfliktu w łonie gabinetu. Przeciwko liberalnym imperialistom (Asquithowi, Lloydowi George’owi, Greyowi, Haldane’owie i Churchillowi) wystąpiła większość członków gabinetu, z Loreburnem, ministrem kolonii Lewisem Harcourtem ministrem spraw wewnętrznych Reginaldem McKenną i Kanclerzem Księstwa Lancaster Josephem Pease’em.
Latem 1912 r. lord Loreburn odszedł ze stanowiska z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Nowym Lordem Kanclerzem został Haldane. Odejście Loreburna wzmocniło stronnictwo liberalnych imperialistów. Lord Loreburn zmarł w 1923 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.
Linki zewnętrzne thepeerage.com
Kategoria:Brytyjscy politycy Kategoria:Brytyjscy prawnicy Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1880–1885 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1886–1892 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1892–1895 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1895–1900 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1900–1906 Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1923