Francis i Derrington po rozpadzie ATS uzyskali pojazd z poprzedniego sezonu, ATS 100, który powstał na bazie Ferrari 156. W 1964 przerobili go, skrócili rozstaw osi, stworzyli całkowicie nowe nadwozie z aluminium, podwozie skrócili o sześć cali, zamontowali oryginalny silnik A.T.S. 1.5 V8, sześciobiegową skrzynię biegów Colotti Francis, wyposażony został w opony Goodyear. Nazwa samochodu została zmieniona na Derrington Francis. Derrington Francis był uznawany za oryginalny ATS 100, w późniejszym czasie Mike Lawrence uznał go za inny bolid i stwierdził, że będzie go nazywać Derrington-Francis ATS, ponieważ w stosunku do ATS 100 mało się różnił, można go więc uznać za ten sam bolid.
Bolid był testowany na Autodromo Nazionale di Monza przed wyścigiem o Grand Prix Włoch.
Portugalczyk Mário de Araújo Cabral do pierwszego wyścigu zespołu został zgłoszony z numerem 50. Kwalifikacje do wyścigu Grand Prix Włoch wygrał John Surtees z Ferrari. Cabral stracił do Surteesa ponad sześć sekund, mimo to zdołał zakwalifikować się do wyścigu na 19 pozycji. Cabral po zaciętej walce (przez 20 okrążeń) z Peterem Revsonem i Maurice Trintignantem nie ukończył wyścigu, wycofując się z niego na 25 okrążeniu po zatrzymaniu pracy silnika z powodu problemów z zapłonem.