Dziennikarz przeprowadza też rozmowy z byłym mężem Katarzyny oraz wdziera się na szpitalny oddział intensywnej terapii, aby zobaczyć jej śmiertelnie chorą matkę, która wkrótce potem umiera.
Po aresztowaniu Göttena Katarzyna osaczona przez brukową prasę, nękana anonimowymi telefonami i listami proponuje Tötgesowi przeprowadzenie wywiadu. Na spotkanie z dziennikarzem idzie z pistoletem i gdy Tötges proponuje jej kontakty seksualne, strzela do niego.
W końcowej scenie filmu wydawca Gazety przemawiając na pogrzebie Tötgesa nazywa atak na dziennikarza naruszeniem wolności prasy i swobody wypowiedzi.
Film kończy się znaną, jednakże nieco zmienioną formułą informującą, że przedstawione postacie były fikcyjne, a podobieństwo działań dziennikarskich do tych prowadzonych przez Bild nie było zamierzone ani przypadkowe, ale nieuniknione.
Obsada
Bibliografia Opis fabuły
Linki zewnętrzne Plakat Recenzja z „Filmu” nr 6/78
Kategoria:Niemieckie adaptacje filmowe Kategoria:Niemieckie dramaty filmowe Kategoria:Niemieckie filmy polityczne Kategoria:Niemieckie filmy z 1975 roku Kategoria:Filmy kręcone w Kolonii Kategoria:Filmy w reżyserii Margarethe von Trotta Kategoria:Filmy w reżyserii Volkera Schlöndorffa