Etat jako arkusz dotyczył kompanii (albo równorzędnego: szwadronu, baterii lub eskadry) lub samodzielnego plutonu jako modułu etatowo-organizacyjnego. Liczby były podawane za ten moduł etatowy. Jeżeli w drużynie było 4 strzelców, to w etacie był zapis STRZELEC - 4 i dotyczyło to pierwszej drużyny. Poniżej był zapis mający najczęściej następujące brzmienie: II-ga i III-cia drużyna jak I-sza. Jeszcze niżej był zapis: II-gi i III-ci pluton jak I-szy.
Oddziały były formowane według etatów oznaczanych następująco: np. dywizjony pancerne były formowane na czas "W" według etatu Sztab Główny – Oddział I – L.dz. 3063/Mob.Org.37 – Organizacja broni pancernych na stopie wojennej – Dywizjon pancerny. Wszystkie dywizjony były formowane według tego samego etatu (składał się on z 4 arkuszy etatowych: nr 1 – dowództwo dywizjonu, nr 2 – szwadron samochodów pancernych typu „A”, nr 3 – szwadron samochodów pancernych typu „B”, nr 4 – szwadron czołgów rozpoznawczych. Zasada ta dotyczyła wszystkich jednostek. Należy zaznaczyć, że etaty wojenne były inne niż pokojowe - inne tzn. były to zupełnie inne dokumenty.