Po półtorarocznym pobycie wyjechał do znanej we Francji forsowni win, brzoskwiń i truskawek Omer de curts et Fils. Tam też zakończył specjalistyczną praktykę. Jednocześnie utrzymywał kontakt z erfurckim pismem ogrodniczym “Mullers Gartner Zeitung”, w którym publikował swoje artykuły.
Po powrocie do kraju osiedlił się w Warszawie, gdzie objął eksponowaną posadę zastępcy dyrektora szkółek w zakładach C. Urlicha. W tym okresie poślubił Annę Wójcicką – córkę Stanisława, warszawskiego ogrodnika. Po sześcioletnim pobycie w stolicy Hoffman przeniósł się do Wierbki k. Pilicy, gdzie ówczesny właściciel Chrystian August Moes powierzył mu zarząd nad przypałacowym parkiem-ogrodem o powierzchni 10 ha z XVIII w. Dzięki wytężonej pracy i usilnym staraniom Hoffmana ten zaniedbany zespół pałacowo-parkowy odzyskał dawną świetność.
W 1909 Hoffman osiedlił się na stałe w Częstochowie, gdzie nabył grunt położony między dwoma istniejącymi już ogrodami: Karola Zawady i Jana Stanisława Jastrzębskiego. Wykorzystując wiedzę zdobytą w kraju i za granicą przystąpił do projektowania Zakładu Ogrodniczego Warzywno-Owocowo-Szkółkarskiego, który przyniósł mu sławę. W 1925 został wybrany w skład Rady Miejskiej Częstochowy.