Konkurs im. Tadeusza Wrońskiego na skrzypce solo – konkurs skrzypcowy odbywający się w Warszawie w nieregularnych odstępach czasowych od 1990 roku, pierwotnie o zasięgu ogólnopolskim, a od czwartej edycji (1997) o zasięgu międzynarodowymPierwsze osoby spoza Polski brały już udział w trzeciej edycji, co było powodem rozszerzenia zasięgu konkursu.. Jest to jedyny konkurs na skrzypce solo na świecie.
Początkowo był organizowany przez wybitnego polskiego skrzypka Tadeusza Wrońskiego, po jego śmierci przez córkę i przyjaciół, a następnie przez założoną przez nich Fundację Skrzypce im. Tadeusza Wrońskiego.
Historia Konkurs po raz pierwszy zorganizował w 1990 roku Tadeusz Wroński. Samodzielnie sfinansował nagrody, a w jury zasiadli jego przyjaciele. Wydarzenie odbyło się w warszawskiej Akademii Muzycznej w dniach 8–9 stycznia. Drugi konkurs, także zorganizowany własnymi siłami i oddolnie odbył się w styczniu 1992 roku. W lutym 1995 odbyła się trzecia edycja konkursu, w której po raz pierwszy wzięli udział uczestnicy spoza Polski, mimo że konkurs wciąż zaplanowany był jako krajowy. W związku z tym kolejna edycja konkursu, która odbyła się w kwietniu 1997, decyzją Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz władz warszawskiej Akademii Muzycznej miała już charakter międzynarodowy. Wzięło w nim udział 30 skrzypków z 7 państw.