W roku szkolnym 1943/44 w dworze frankpolskim Kama Moczulska wraz z siostrą i szwagrem Romanem Żółkowskim z majątku Grodzisk zorganizowała szkołę, w której uczyła Karolina Beylin. Od września 1944 do czerwca 1945 pracowała jako nauczycielka w Białej Podlaskiej, od czerwca 1945 do maja 1946 – w redakcji „Kuriera Codziennego”. Od maja 1946 od sierpnia 1968 kierowała działem kulturalnym „Expresu Wieczornego”, którego była współzałożycielką. Współpracowała też z „Przekrojem”, w którym publikowała w rubryce Aktualności z myszką. W 1968 przeszła na emeryturę.
Większość powojennej twórczości poświęciła Warszawie w XIX i początkach XX wieku: Opowieści warszawskie (1954), Tajemnice Warszawy z lat 1822–1830 (1956), Jeden rok Warszawy 1875 (1959), Spotkali się w Warszawie. 1831–1860 (1963), Dni powszednie Warszawy w latach 1880–1900 (1967), W Warszawie w latach 1900–1914 (1972), Warszawa znana i nieznana (1973), Piętnaście lat Warszawy (1800–1815) (1976).
Pod pseudonimem Maria Maliszewska opublikowała powieści Mieszkamy na Puławskiej: powieść z życia powojennej Warszawy (1948) i Warszawa! Wysiadać!