Badania kliniczne nad głodem wykonane w getcie warszawskim z roku 1942 Anna Braude-Hellerowa jest autorką rozdziału dotyczącego wpływu głodu na dzieci.
Od września 1942 roku była wicedyrektorką połączonego szpitala przy ul. Gęsiej 6/8. Zginęła razem z chorymi dziećmi i częścią personelu podczas powstania w getcie warszawskim w bunkrze w podziemiach szpitala.
Henryk Makower opisał ją jako osobę bardzo energiczną, prawą, doskonałego lekarza i organizatora.
Jej symboliczny grób znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w WarszawieGrób Olo Hellera i symboliczny grób Anny Braude-Hellerowej w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Życie prywatne Jej mężem był inżynier Eliezer Heller (1885–1934)Grób Eliezera Hellera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie, z którym miała syna Olka (1921–1926), zmarłego przedwcześnie w wieku 5 lat. Małżonkowie Hellerowie byli fundatorami Stacji Opieki nad Matką i Dzieckiem przy ul. Bonifraterskiej 31.
Upamiętnienie 20 kwietnia 2001 na ścianie budynku głównego Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego im. Dzieci Warszawy, gdzie dawniej mieścił się Szpital Dziecięcy im.