Poświęcał się również nauce języków orientalnych, a także poznawaniu kultury i religii Bliskiego Wschodu.
W 1706 roku Dominique Marie Varlet przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął posługę duchowną jako wikariusz w archidiecezji paryskiej. W 1708 roku został proboszczem na parafii rzymskokatolickiej w Conflans-Sainte-Honorine, gdzie znajdowała się letnia rezydencja kardynała Louisa de Noailles. Nie mogąc pogodzić się z zastanym na miejscu rozwiązłym trybem życia kleru i dworu arcybiskupiego zrezygnował jednak z tego stanowiska i w 1711 roku wstąpił do Towarzystwa Misji Zagranicznych.
Misja w Ameryce Jako członek Towarzystwa Misji Zagranicznych Dominique Marie Varlet miał nadzieję, że zostanie wysłany na Bliski Wschód, gdyż studiował języki orientalne. W 1712 roku skierowano go jednak do pracy w Nowej Francji, gdzie miał pracować wśród Tamarcasów i Kaskaskiasów. Było to podyktowane polityką zarządu zgromadzenia, który w tym czasie wspierał swoim duchowieństwem rozwój diecezji Quebec.