Księżniczka głogu, którą napisał Władysław Ludwik Anczyc (1823-1883).
Baśń miała pochodzić od jednej z czterech bajarek, które choć mieszkały w Hesji i nosiły po mężach i ojcach niemieckie nazwiska, to z pochodzenia miały być częściowo Francuzkami – z grupy hugenotów, wygnanych w XVII wieku z Francji, którzy osiedlili się w Niemczech. One też miały według zwolenników francuskiej genezy baśni, opowiedzieć Grimmom baśnie Perraulta o Czerwonym Kapturku, czy Kopciuszku.
Grimowie uznawali jednak, że Perrault użył kilku oryginalnych baśni pochodzących z niemieckiej tradycji ustnej, którą połączył z motywami właściwymi dla kultury Francji. Zdaniem Braci, element francuski dotyczy głównie drugiej połowy.
Treść według Charles’a Perraulta mały|Ilustracja do "Sleeping Beauty" Alfreda Tennysona autorstwa W. E. F. Britten Baśń w wersji Charles’a Perraulta składa się w oryginale z dwóch części. Druga część jest mniej znana, gdyż w większości wydań dla dzieci jest pomijana, prawdopodobnie ze względu na swoją drastyczność. Nie występuje także w wersji braci Grimm (posłowie – Helena Kapełuś).