Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie cztery lata później, gdzie Luca Agamennoni, Simone Venier, Rossano Galtarossa i Simone Raineri zajęli drugie miejsce w czwórkach podwójnych. W finale o 2,24 sekundy przegrali z Polakami, a o 0,77 sekundy wyprzedzili Francuzów.
W czwórkach podwójnych zdobył też złote medale na mistrzostwach świata w Indianapolis (1994), mistrzostwach świata w Tampere (1995), mistrzostwach świata w Aiguebellette (1997) i mistrzostwach świata w Kolonii (1998) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Račicach (1993) i mistrzostwach świata w Sewilli (Sewilla). Ponadto był drugi w dwójkach podwójnych na mistrzostwach świata w Mediolanie (2003) i trzeci w tej konkurencji na mistrzostwach świata w Lucernie (2001).
Zdobył także brąz w dwójkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Atenach (1991), złoto w czwórkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Roussillon (1993) oraz srebro w dwójkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Tunisie (2001).
Po zakończeniu kariery uzyskał licencję trenerską. Wkrótce został członkiem zarządu klubu Società Canottieri Padova.