Pierwszego września 1939 około godziny 4:45, równocześnie z atakiem na Westerplatte, oddziały Policji Porządkowej (Schutzpolizei) oraz SS Wachsturmbann „Eimann” i SS-Heimwehr Danzig przypuściły pierwszy szturm na polską placówkę przy placu Heweliusza bronioną przez polskich pocztowców. Atak pod dowództwem Leutnanta der Polizei Gerta Heinricha nie powiódł się, gdyż napastnicy zostali zatrzymani silnym ogniem, w tym z broni maszynowej oraz obrzuceni granatami. Bezpośrednie dowodzenie nad akcją przejął Oberst der Polizei Willi Bethke, który otrzymał wsparcie w postaci m.in. pojazdów opancerzonych ADGZ, a także dział piechoty. Rozpoczął się ostrzał artylerii, a przed południem Niemcy rozpoczęli drugi tego dnia atak, który również został odparty. Na kilka godzin nastąpiła przerwa w wymianie ognia, a w tym czasie saperzy niemieccy założyli ładunki wybuchowe. O godzinie 17:15 Niemcy rozpoczęli kolejny atak, poprzedzony detonacją materiałów wybuchowych i ostrzałem artyleryjskim. Zdobyli część gmachu, a pocztowcy kontynuowali walkę, chroniąc się przed ostrzałem w piwnicach. Niemcy wpompowali więc do pomieszczeń piwnicznych benzynę i ją podpalili. Około godziny 19 pocztowcy podjęli decyzję o kapitulacji. Dyrektor Jan Michoń, który niósł białą flagę, został zastrzelony.