Starszy kapelan rejonu duszpasterskiego miał za zadanie, w stosunku do wojsk, znajdujących się na terenie jego rejonu: zabezpieczenie obsługi duszpasterskiej we wszystkich formacjach wojskowych danego rejonu, nadzór nad działalnością religijno-oświatową, metrykalną i kościelną kapelanów wojsk danego rejonu, współpracę z odnośnym dowódcą dywizji piechoty i dowódcą brygady jazdy.
W celu wypełnienia tych zadań, starszy kapelan rejonu duszpasterskiego miał do dyspozycji: podległych mu kapelanów garnizonów, rozlokowanych na terenie danego rejonu kapelanów wojskowych, znajdujących się na etatach poszczególnych formacji wojskowych (szpitale, szkoły, więzienia itp.), które stacjonowały na terytorium danego rejonu duszpasterskiego, do wykonywania przez nich czynności kapelanów garnizonowych kościół (kaplicę) garnizonu w swojej siedzibie, ewentualnie, w przypadku ich braku, miał prawo używania kościołów parafialnych
Jeżeli kapelani (wymienieni w punkcie 2), byli starsi stopniem i starszeństwem od starszego kapelana rejonu, podlegali, jako kapelani garnizonowi, bezpośrednio dziekanowi okręgu korpusu.
Starszy kapelan rejonu duszpasterskiego, w stosunku do podległego, etatowego personelu pomocniczego, oraz wobec podległych mu kapelanów garnizonowych, posiadał prawa dowódcy batalionu.