W 1873 roku szyb osiągnął głębokość 210 metrów. Szyb wieńczyła 22-metrowa murowana wieża o 90-centymetrowej grubości murów zewnętrznych. Wewnątrz znajdowała się maszyna parowa o mocy 180 KM z cylindrem o średnicy 150 cm, która napędzała dwie pompy nurnikowe umieszczone w szybie. Umożliwiło to wyciąganie 7m³ wody na minutę. W 1873 roku szyb pogłębiono do 270 metrów, a 4 lata później dokonano gruntowej przebudowy szybu. Wyburzono wieżę, gdzie znajdowała się odwadniająca maszyna parowa, a na jej miejscu postawiono stalową wieżę wyciągową oraz wzniesiono nową maszynownię. W 1912 roku szyb osiągnął swą ostateczną głębokość 503 metrów. Ostatnia przed drugą wojną światową przebudowa szybu miała miejsce w latach 1929–1931.
Po roku 1945 szyb Carnall wszedł w skład kopalni Zabrze. Jego niemiecką nazwę zmieniono na Zabrze II.
mały|Parowa maszyna wyciągowa w maszynowni szybu Carnall (2009) W 1965 roku dyrekcja kopalni Zabrze wraz z PTTK na terenie wyłączonego z eksploatacji „Pola Zachodniego” utworzyła Ośrodek Propagandy Górnictwa, w którym przybywający turyści mogli zjechać pod ziemię i zwiedzić kopalnię w naturalnych, górniczych warunkach. Odwiedzający Ośrodek zjeżdżali właśnie szybem Zabrze II na poziom 503. Chociaż ruch turystyczny był spory, Ośrodek został zamknięty w 1979 roku.