Ich aktywność ograniczała jednak cenzura.
Spuścizna Instytucje narodowe powstałe w okresie iliryzmu i wykształcona wówczas inteligencja dały po upadku rządów Bacha zaczątek rozwojowi ruchu jugosłowiańskiego, naturalnego następcy iliryzmu, oraz narodowego ruchu chorwackiego. Ich działalność padała na podatny grunt, ponieważ ruch iliryjski położył solidne podwaliny pod rozbudzenie świadomości narodu chorwackiego. Wymiernymi efektami działań ilirystów było przede wszystkim wprowadzenie nauczania w języku „iliryjskim” w szkołach ludowych Chorwacji, a także uformowanie języka literackiego na bazie dialektu sztokawskiego, mało dotąd popularnego w Chorwacji, co zbliżyło mocno do Chorwatów używającą tego dialektu ludność katolicką ze Slawonii, Dalmacji czy Bośni i stworzyło podstawy późniejszego języka serbsko-chorwackiego.
Główni przedstawiciele Dimitrije Demeter Janko Drašković Ljudevit Gaj Ivan Kukuljević Sakcinski Vatroslav Lisinski Ivan Mažuranić Matija Mažuranić Antun Mihanović Antun Nemčić Petar Preradović Joakim Rakovac Josif Runjanin Stanko Vraz Ljudevit Vukotinović
Zobacz też Iliria Królestwo Ilirii (1816-1849) Vinko Pribojević