Dadu Dajal (ang. Dadu Dayal, Miłosierny Brat) (ur. 1544, zm. 1604) – poeta i nieortodoksyjny święty hinduistyczny wyzwolony za życia (dźiwanmukta), wyznawca nirgunicznej bhakti i jedności hinduizmu i islamu, guru, prekursor tradycji dadupanth.
Życiorys Urodził się w Ahmadabadzie w indyjskim stanie Gudźarat jako syn włókniarza. Jego ojciec Lodi Ram pochodził z grupy Nagar braminów (Nagar/Kayasth Gujarati Brahmins) Większość życia spędził w Radźputanie i Pendżabie. Władał językami: hindi, sindhi, gudźarati, marwari, marathi, i perskim. w 1603 rozpoczął sadhanę na szczycie wzgórza w miejscowości Naraina (Narajana) w Radżastanie. Miłosierny Brat to przydomek, jaki zyskał dzięki łagodnemu usposobieniu, współczuciu i serdeczności.
Droga duchowa Inspirował się naukami Kabira i Ramanandy. Tradycja podaje, że sam Bóg pod postacią starego człowieka pojawił się przed nim, by udzielić mu inicjacji (diksza). Natomiast sceptycy uznają, że był to w fizycznej postaci jeden z uczniów Kabira. Dadu podkreślał, iż osiągnął stan dźiwanmukty, odkrywając i doświadczając atmana dzięki praktykom duchowym (sadhana).