Upadek gospodarki plantacyjnej 240px|thumb|right|Żniwiarze trzciny cukrowej na Jamajce, lata 80. XIX w. 240px|thumb|right|Pomnik Paula Bogle – przywódcy rebelii w Morant Bay w 1865 roku 240px|thumb|right|Transport bananów na Jamajce, 1894 Zakaz transatlantyckiego handlu niewolnikami (1807) i ostateczne zniesienie niewolnictwa (1834) doprowadziły do wzrostu kosztów produkcji na plantacjach. W latach 30. i 40. XIX w. władze Jamajki sprowadziły do prac na plantacjach pracowników z Indii i zbudowały pierwszą linię kolejową, co jednak nie poprawiło sytuacji plantatorów. W 1846 roku parlament zniósł taryfy ochronne, co doprowadziło do wzrostu cen cukru z trzciny cukrowej, który od początku XIX w. musiał konkurować z cukrem buraczanym. Wzrost kosztów produkcji w połączeniu z trudnościami ze zbytem, przyczyniło się do upadku gospodarki plantacyjnej.