Wobec braku w Królestwie Polskim fachowców, Norblin sprowadził rzemieślników z Francji: Jana Trouvé, Klaudiusza Franciszka Grégoire i jego dwóch synów – Jana Baptystę i Emila. Już w 1821 właściciele spółki otrzymali za swe wyroby złoty medal. Po wygaśnięciu kontraktu, w listopadzie 1822 zakład przeniesiono na Krakowskie Przedmieście nr hip. 366 – do kamienicy przy kościele św. Anny. Wówczas Norblin wykonał trzy płaskorzeźby do Pałacu Mostowskich – siedziby Komisji Spraw Wewnętrznych oraz dekorację frontonu Pałacu Komisji Przychodów i Skarbu w Warszawie.
Od 1823 wspólnikiem Norblina był francuski brązownik – Jan Baptysta Grégoire (1797–1829). W produkcji zakładu dominowały przedmioty użytkowe: świeczniki, zegary, wazony, dzwonki, artykuły stołowe i kuchenne; warsztat zajmował się także naprawą przedmiotów z brązu. W 1823 właściciele używali nazwy: „Fabryka Bronzów J.P. Norblina i Komp.”, a od 1824 „Rękodzielnia Wyrobów Spiżowych PP. Norblina i Gregoara”.
Największą sławę przyniosły Norblinowi wysoko oceniane wyroby artystyczne. Dla kościoła św. Aleksandra w Warszawie wykonał lichtarze, ozdoby do ołtarzy, krucyfiks, złocone empirowe cyborium udekorowane postaciami aniołów, pokrywę do kamiennej chrzcielnicy.